Antraknoza w soi – ostatni moment na reakcję

Podczas obecnych lustracji pól odnotowujemy objawy antraknozy na soi. Na łodygach, ogonkach liściowych i tworzących się strąkach pojawiają się charakterystyczne, ciemnobrązowe i zapadnięte nekrozy.

Pojawienie się pierwszych objawów antraknozy na plantacjach soi, w momencie gdy uprawa jest jeszcze w pełni zielona i znajduje się w fazie wypełniania nasion, to ostatni moment na wykonanie zabiegu ochronnego.

Antraknoza prowadzi do zamierania i przedwczesnego pękania strąków, wylegania roślin oraz znacznego spadku masy i zdolności kiełkowania nasion. Zaniechanie ochrony w tym kluczowym okienku technologicznym skutkuje bezpośrednimi stratami w wielkości i jakości plonu.

W celu zahamowania postępu infekcji stosuje się fungicydy o działaniu interwencyjnym i wyniszczającym, oparte na substancjach z grupy strobiluryn (np. azoksystrobina), triazoli (np. difenokonazol, protiokonazol)

Kluczowym elementem przy planowaniu oprysku jest bezwzględne zweryfikowanie okresu karencji wybranego preparatu. Czas od wykonania zabiegu do omłotu musi zapewniać całkowity rozkład substancji czynnej przed wjazdem kombajnu. Wykonanie zabiegu jest uzasadnione wyłącznie na roślinach zielonych, w pełni wegetacji. W łanach żółknących i dojrzewających stosowanie ochrony fungicydowej jest już nieuzasadnione ekonomicznie.